معنی ناسپرده
6 بازدید
[ سِ / سَ پَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) دست نخورده. بکر. که پای کسی بدان نرسیده باشد: مرغزاری ناسپرده. (یادداشت مؤلف). - ناسپرده جهان؛ نیازموده. دنیاندیده. کم سال. جوان که روزگاری دراز بر او سپری نشده باشد: بدو گفت کای یادگار مهان پسندیده و ناسپرده جهان.فردوسی. ز دست یکی ناسپرده جهان نه گردی نه نام آوری از مهان.فردوسی. پدرمرده و ناسپرده جهان نداند همی آشکار و نهان.فردوسی.[ سِ پُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) مقابل سپرده. رجوع به سپرده شود.
کلمات هم‌قافیه با «ناسپرده»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ده» برای سرودن شعر