معنی نادروائی
[ دَرْ ] (حامص مرکب) ضرورت نداشتن. (حاشیهٔ درهٔ نادره از برهان قاطع): ابواب کنوز نادری را به دست بی پروائی و نادروائی گشوده از نادانی بادانی و اقاصی... در صدد تبذیر و اسراف برآمد. (درهٔ نادره چ جعفر شهیدی ص ۷۰۴).
کلمات همقافیه با «نادروائی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ئی» برای سرودن شعر