معنی نادرشاه

[ دِ ] (اِخ) پادشاه افغانستان که به سال ۱۸۸۰ م. در دهرا دون هندوستان به دنیا آمد و در سال ۱۹۲۹ م. به سلطنت افغانستان رسید. نادرشاه پسر محمد یوسف خان برادر دوست محمدخان امیر سابق افغانستان بود، و قبل از رسیدن به سلطنت نادرخان نامیده میشد. در بیست و نه سالگی به خدمت قشون درآمد و در ۱۹۰۷ م. به درجهٔ ژنرالی رسید. در سومین جنگ انگلیس و افغان، به هند هجوم کرد و تال را گرفت و بعنوان نجات بخش افغان شهرت یافت و وقتی که صلح برقرار شد به وزارت جنگ رسید. در سال ۱۹۲۴ وزیر مختار افغانستان در پاریس گردید. در سال ۱۹۲۶ نادرخان شغل سیاسی خود را ترک گفت و مدتی در نیس گذراند، ولی بعداً به هند آمد و در مرز افغانستان سپاهی تجهیز کرد و کابل را مسخر ساخت. سرانجام بزرگان و روحانیون افغان انجمن کردند و نادرخان را به سلطنت برگزیدند و نادرخان رأی این مجمع را پذیرفته و در ۱۵ اکتبر ۱۹۲۹م. بعنوان نادرشاه به تخت پادشاهی افغان نشست.