معنی ناخس

[ خِ ] (ع اِ) کفتگی بغل شتر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). || گری بن دنب شتر یا گر شتر. (منتهی الارب) (آنندراج). جرب و گری شتر و گری در بن دنب شتر. (ناظم الاطباء). جرب عند ذنبه [ ذنب البعیر ] . (از اقرب الموارد). || بز کوهی جوانه. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). || دایرهٔ زیر هر دو ران اسب میان جاعره و فائله و آن مکروه است. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). آن دائره که بر جای داغ بود از اسب. (مهذب الاسماء). دایره ای در زیر هر دو ران اسب. (ناظم الاطباء). || (اصطلاح طب) دردی که صاحبش پندارد که سوزن میخلانند. (ناظم الاطباء) (غیاث اللغات). المی است خلنده که گوئی با خاری بر آن موضع میزنند. (ذخیرهٔ خوارزمشاهی). || (ص) آن که سیخ میزند بر سرین و یا پهلوی ستور تا آن را براند. ج، ناخسون. (ناظم الاطباء).