معنی نابغهٔ شیبانی

[ بِ غَ یِ شَ ] (اِخ) عبداللََّه بن مخارق بن سلیم بن حضیرةبن قیس معروف به نابغهٔ شیبانی، از قبیلهٔ بنی شیبان است و از شاعران بدوی و معاصر و مداح دولت اموی است. در بادیه زندگی می کرد. و هر چندگاه به شام می آمد و خلفای بنی امیه را مدیحتی میگفت وصلتی میگرفت و میرفت. از ممدوحان ویند: عبدالملک مروان و فرزندانش و در حق ولید نیز مدایح فراوانی دارد. صاحبان تذکره ها او را نصرانی مذهب دانسته اند، بدلیل اشارات و اصطلاحات نصرانی فراوانی که در اشعارش یافته می شود، صاحب ریحانة الادب آرد: به اقتضای عصبیت مذهبی در اشعار خود از انجیل و رهبان و دیگر اصطلاحات مذهبی نصرانیت بسیار یاد کرده است ، اما مصحح الاغانی طبع بیروت بدلیل ابیاتی از این گونه: و تعجبنی اللذات ثم یعوجنی ویسترنی عنها من اللََّه ساتر ویزجرنی الاسلام والشیب والتقی و فی الشیب و الاسلام للمرء زاجر. او را مسلمان دانسته است . بدوران ولیدبن یزید، به سال ۱۲۰ هجری درگذشت. این ابیات از قصیدتی است که در مجلس عبدالملک انشاد کرده است: آلیت جهداً و صادق قسمی برب عبد تُجنه الکرح یظل یتلوالانجیل یدرسه من خشیة اللََّه قلبه طفحُ لابنک اولی بملک والده و نجم من قد عصاک مطّرح داود عدل فاحکم بسیرته ثم ابن حرب فانهم نصحوا وهم خیار فاعمل بسنتهم و احی بخیر و اکدح کماکدحوا. و نیز رجوع شود به: ضحی الاسلام ص ۳۰۴، عقدالفرید ج ۳، الاعلام زرکلی ج ۲ و ۳، تاریخ آداب اللغةالعربیه ج ۱ ص ۳۰۳، دائرةالمعارف الاسلامی، ریحانةالادب ج ۴ ص ۱۳۸، اغانی ج ۷ ص ۱۰۴ و ۱۰۵، قاموس الاعلام ج ۶ ص ۴۵۳۳،