معنی نابسوده

[ بِ / بَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) ناسفته. سوراخ نشده. نابسود: سخن گفت ناگفته چون گوهر است کجا نابسوده به بند اندر است.فردوسی. ور گهر تاج نابسوده شد از بحر بحر گهرزای تاجدار بماناد.خاقانی. || نو. غیرمستعمل. مقابل کهنه : بیامد ابر تخت شاهی نشست یکی جامهٔ نابسوده به دست.فردوسی. || نتراشیده. نسائیده. که تراش نخورده باشد: چشمم به وی افتاد و برنهادم دل بر گهری سرخ نابسوده.خسروانی. برو بافته شفشهٔ سیم و زر بشفشه درون نابسوده گهر.فردوسی. دگر که نام نکو یافته ست و نام نکو نکوتر از گهر نابسوده صد خروار.فرخی. بودند دو لعل نابسوده در درج وفا بمهر بوده.نظامی. || لمس نشده. دست نخورده. بکر: یکی سرو بد نابسوده سرش چو با شاخ شد رستم آمد برش.فردوسی. تو گنجی سر بمهری نابسوده بد و نیک جهان ناآزموده.نظامی.