معنی میلتون

[ تُ ] (اِخ) جان. از ادبا و شعرای بزرگ انگلستان است. به سال ۱۶۰۸ م. در لندن پا به عرصهٔ هستی نهاد و تا ۲۴ سالگی به تحصیل در مدرسهٔ سن پول کمبریج اشتغال ورزید و بعد به دانشگاه کمبریج رفت. زندگانی او بیشتر در امور سیاسی گذشت و مقاله های آتشینی دربارهٔ آزادی مطبوعات و مذهب و آموزش و پرورش نگاشت که مخصوصاً مقالات او به عنوان مسؤلیت سلاطین و حکام و نخستین دفاع از ملت انگلیس از همه معروفتر است. میلتون به سبب کار و مطالعهٔ زیاد بینایی خود را از دست داد. معروفترین آثار او «بهشت گم شده» است که در ده دفتر در سال ۱۶۶۷ م. به پایان رسیده و انتشار یافته است و معرف آزادگی و آزاداندیشی و ذوق و قریحهٔ سرشار اوست. و امروزه شهرت او بیشتر مدیون همین منظومه است. دیگر از آثار او دو منظومهٔ «فردوس موجود» و «آلام شمشون» است که در ۱۶۷۱ با هم چاپ و نشر شده است. میلتون در نوامبر ۱۶۷۴م. درگذشت. (تاریخ ادبیات انگلستان تألیف صورتگربخش ۲ صص ۱۴۵ -۱۷۳).