معنی میثاء
7 بازدید
[ مَ ] (ع ص) زمین نرم. ج، میث. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء)(ع ص) ارض میثاء؛ زمین نرم و سهل. (ناظم الاطباء). || (اِ) کلوخ کوب. (منتهی الارب، مادهٔ وث ی). میخکوب. (ناظم الاطباء). کلوخ کوب. تخماق. (یادداشت مؤلف). میثاءة. (اقرب الموارد). || سندان آهنگر. (منتهی الارب، مادهٔ وث ی). سندان. (ناظم الاطباء).
کلمات هم‌قافیه با «میثاء»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اء» برای سرودن شعر