معنی میة
6 بازدید
[ مَ یْ یَ ] (اِخ) دختر طلابةبن قیس بن عاصم غسانی یکی از ملوک عرب معشوق ذی الرمة شاعر بود و شرح عاشقی و عشق او در مقدمهٔ دیوان ذی الرمة (چ مصر) آمده است. در شعر منوچهری نام وی به صورت مخفف «می» آمده است: نوروز برنگاشت به صحرا به مشک و می تمثالهای عزه و تصویرهای می. منوچهری (دیوان ص ۱۱۲).
کلمات همقافیه با «میة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یة» برای سرودن شعر