معنی میان‌دیهی
4 بازدید
(ص نسبی، اِ مرکب) (اصطلاح فقهی) اراضی را که خداوند آن غایب یا مردهٔ بلا وارث باشد میان دیهی گویند. (از کشاف اصطلاحات الفنون ص ۱۵۶۳). || اراضیی که مالکان آن اراضی واگذار به اهل دیه کرده اند تا تصرف کنند و مالیات دیوانی آن را بپردازند. (از کشاف اصطلاحات الفنون ص ۱۵۶۳). || اراضیی که برای چراگاه دواب رها شده و تحت تقسیم قرار نگرفته باشد. (از کشاف اصطلاحات الفنون ص ۱۵۶۳).
کلمات هم‌قافیه با «میان‌دیهی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «هی» برای سرودن شعر