معنی میامی

[ مَ مَ ] (اِخ) نام یکی از بخشهای سه گانهٔ شهرستان شاهرود است. این بخش در خاور شهرستان واقع و قسمت شمالی آن کوهستانی و سردسیر و قسمت جنوبی آن دشت و معتدل است. راه شوسهٔ شاهرود مشهد از این بخش می گذرد. مرکز بخش قصبهٔمیامی است و بخش از سه دهستان تشکیل شده است: مرکزی -فرومد -نردین. تعداد آبادیهای بخش ۴۴ و جمعیت آن در حدود ۲۳ هزار تن است. دهستان مرکزی از چهار بلوک به نام بلوک کلاته، اربعه، سرحدات، مرکزی تشکیل شده که جمعاً ۲۵ آبادی و حدود ۱۲ هزار تن جمعیت دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳). میامی و سرحدات از بلوکات ولایت شاهرود خراسان است عدهٔ قراء: ۸. مساحت: ۱۲ فرسخ. مرکز: میامی. حد شمالی: کلاتها. شرقی: بلوک فروند. جنوب: بلوک بیارجمند. غربی: زیراستاق و پشت بسطام. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ۲۰۷).[ مَ مَ ] (اِخ) قصبهٔ مرکزی بخش میامی شهرستان شاهرود و مختصات آن به شرح زیر است: طول ۵۵ درجه و ۴۰ دقیقه، عرض ۳۶ درجه و ۲۵ دقیقه. این قصبه در ۶۰هزارگزی خاور شاهرود سر راه شوسهٔ شاهرود -مشهد واقع و هوای آن معتدل است. جمعیت قصبه در حدود دو هزار تن می باشد. میامی دارای ۲۰ باب دکان و دو گاراژ و پنج کاروانسرا و ادارات بخشداری و بهداری و ژاندارمری و فرهنگ و آمار است. آب قصبه از یک رشته قنات تأمین می شود محصول عمدهٔ آن میوه و غله و صنایع دستی زنان بافتن کرباس و قطیفه است. کاروانسرای شاه عباسی آن از آثار قدیمه می باشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۳). از توابع شاهرود و دارای معدن مس است. (از جغرافیای سیاسی کیهان). نام قصبه ای کنار راه شاهرود و نیشابور میان فراش آباد و ابراهیم آباد، واقع در ۴۷۸ هزارگزی تهران. (یادداشت مؤلف): ما خیمه به صحرای میامی زده ایم با چنگ و رباب می پیاپی زده ایم زاهد تو مده زحمت خود خجلت ما در خیمهٔ ما میا میا می زده ایم. (منسوب به ملک الشعراء بهار).[ مَ مَ ] (اِخ) دهی است از دهستان پایین ولایت بخش فریمان شهرستان مشهد، واقع در ۱۰۸هزارگزی شمال خاوری فریمان با ۳۶۶ تن سکنه. آب آن از قنات است و در هشت هزارگزی راه مشهد به مزدوران قرار دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۹).