معنی مکتبی شیرازی

[ مَ تَ یِ ] (اِخ) از شاعران معروف شیراز، در اواخر قرن نهم و نیمهٔ اول قرن دهم هجری است. وی به خراسان و هندوستان سفر کرد. از آثار او منظومهٔ لیلی و مجنون که در سال ۸۹۵ هـ . ق. به تقلید نظامی سروده شده است شهرت دارد. مثنوی دیگری از او در حدود ۱۲۰۰ بیت در تفسیر کلمات قصار حضرت علی (ع) در دست است. آثار دیگری نیز به وی نسبت داده اند. از آغاز مثنوی لیلی و مجنون اوست: ای بر احدیتت ز آغاز خلق ازل و ابد هم آواز ای برتر از آنکه دیده جوید یا نطق زبان بریده گوید نه از گنه منت زیان بود نه باشدت از عذاب من سود. و رجوع به تذکرهٔ آتشکدهٔ آذر چ شهیدی ص ۲۰۱ و مجالس النفایس ص ۳۸۷ و مقدمهٔ مثنوی لیلی و مجنون چ کوهی کرمانی و فرهنگ سخنوران شود.