معنی مکاشفات

[ مُ شَ / شِ ] (ع اِ) اسرار و امور غیبی کشف و هویدا شده. (ناظم الاطباء). جِ مکاشفه : موسی در آن حقایق مکاشفات از خم خانهٔ لطف شراب محبت چشید. (کشف الاسرار ج ۳ ص ۷۳۲). با ایشان شریک بود در آنچه ایشان را بدان مخصوص گردانیده اند بدان از مکاشفات غیب. (ترجمهٔ رسالهٔ قشیریه چ فروزانفر ص ۷۲۷). بایدکه اسرار مرید نگاه دارد و آنچه از مکاشفات. و کرامات او معلوم کند اظهار و اذاعت آن ننماید. (مصباح الهدایه چ همایی ص ۲۳۱). خشیت و هیبت صفت اهل مکاشفات و مشاهدات و معاینات است. (مصباح الهدایه، ایضاً ص ۳۹۲). از این جهت اهل اتصال را در مکاشفات و مشاهدات هیچ ضعف طاری نشود. (مصباح الهدایه، ایضاً ص ۴۲۹). و رجوع به مکاشفه شود. || دشمنیها. مخاصمات : هیچ سبب مخالفت و محاربت و منازعت و مکاشفات میان ایشان ناشی و ظاهر نمی شد. (ترجمهٔ محاسن اصفهان ص ۹۷). و رجوع به مکاشفت و مکاشفة شود.