معنی مولانای سمرقندی
5 بازدید
[ مَ / مُو یِ سَ مَ قَ ] (اِخ) ولد ارشد خواجه عصام الدین. وی مانند پدر سالها به امر شیخ الاسلامی ماوراءالنهر مشغول بود. از کسب علوم بهرهٔ تمام داشت و در حل و فصل مهمات شرعی به امانت و دیانت مشهور بود. از پیروان و هواداران طریق میرزا عبداللََّه شیرازی سالک طریقت بود و پس از استیلای سلطان سعید بر سمرقند به سوی خراسان شتافت، ولی بعد به استدعای سلطان به زادگاه خویش برگشت و در اواخر عمر دوباره به هرات آمد و به سال ۸۷۶ هـ . ق. در مدرسهٔ امیر چقماق شامی درگذشت. (از رجال حبیب السیر ص ۱۴۰).
کلمات هم‌قافیه با «مولانای سمرقندی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر