معنی مورچه‌پی

[ چَ / چِ پَ / پِ ] (ص مرکب) ریش از بیخ زده. (ناظم الاطباء). مورچپه. مورچه په. شکلی از اشکال ریش. ریشی با مویهای کوتاه چون پای مورچه. ریش کوتاه و به اندازهٔ پای مورچه بر گرد رخسار. ریش که اندکی برجای مانده و مازاد زده شده باشد. ریش کوتاه که همه موی آن به بالای پی موری باشد. (یادداشت مؤلف). - مورچه پی زدن؛ چیدن ریش از بیخ. (ناظم الاطباء) (برهان). موی ریش را به بلندی پی مور بر رخسار باقی گذاردن و مازاد آن را به مقراض چیدن. چیدن موی ریش از بیخ به مقراض. (آنندراج). ماشین کردن ریش. با ماشین زدن ریش : آورد به شکر لبش مورچه پی جز مورچه پی زدن علاجیش نماند. ظهوری ترشیزی. و رجوع به مورچپه شود.