معنی مواهب

[ مَ هِ ] (ع اِ) جِ مَوهَبَة. (منتهی الارب) (دهار) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). عطیه ها. جِ موهبت. (غیاث): منتظریم جواب این نامه را... تا به تازه گشتن اخبار سلامتی خان... لباس شادی پوشیم و آن را از بزرگتر مواهب شمریم. (تاریخ بیهقی). ملک مثال داد تا ایشان را نکال کردند... حکیم را حاضر خواست و به مواهب خطیر مستغنی گردانید. (کلیله و دمنه چ مینوی ص ۳۹۵). تا به میامن آن درهای روزی بر من گشاده گشت و صلات و مواهب پادشاهان بر من متواتر شد. (کلیله چ مینوی ص ۴۷). سایل و زایر از مواهب او قهرمان خزانهٔ وهاب.سوزنی. خلف دست به جوایز و عطیات و مواهب برگشاد و خود را در پیش سلطان افکند. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۲۵۱). شمس المعالی در باب او ابواب صنایع و مواهب تقدیم فرموده بود. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۲۳۰). ثنا و ستاگوی او در بزم بذل مواهب. (ترجمهٔ تاریخ یمینی ص ۴۴۷). توران شه خجسته که در من یزید فضل شد منت مواهب او طوق گردنم.حافظ. اصفهان... شهری است به حقیقت مخصوص به اوفی قسمی از مبادی ایادی الهی جل جلاله و منصوص بر اوفر سهمی از غرایب مواهب پادشاهی عم نواله. (از ترجمهٔ محاسن اصفهان). و رجوع به موهبت و موهبة شود. || جِ موهب. (ناظم الاطباء). رجوع به موهب شود.