معنی مهربیان
5 بازدید
[ مِ رَ ] (اِخ) از طسوج سراچه است. (تاریخ قم ص ۱۲۱). از طسوج لنجرود است. (تاریخ قم ص ۱۱۳). صاحب تاریخ قم گوید: این دیه را از بهر آن مهربیان نام نهادند که بدین دیه و موضع قسمت آب بوده است و آبیان به زبان عجم جای قسمت کردن آب باشد و بدین آب و موضع مردی مهرنام موکل بوده است. پس این ده را مهربیان نام کردند. (تاریخ قم ص ۶۳).
کلمات هم‌قافیه با «مهربیان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر