معنی مهتلک
6 بازدید
[ مُ تَ لِ ] (ع ص) کسی که در طلب آب و علف می رود و راه گم می کند. (ناظم الاطباء). جویندهٔ آب و علف که راه گم کرده باشد. (آنندراج) (منتهی الارب). || آنکه هیچ همّی ندارد جز آنکه مردم مهمان وی شوند و در منزل وی به مهمانی فرودآیند. (از ناظم الاطباء). || آنکه هیچ همّی ندارد جز آنکه مردم او را مهمان کنند. (از اقرب الموارد) (از لسان العرب). || آنکه قصد او نباشد بر کاری و مردم ننگ کنند او را بر آن. (منتهی الارب).
کلمات هم‌قافیه با «مهتلک»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «لک» برای سرودن شعر