معنی مهاجر

[ مَ جِ ] (ع اِ) جِ هجر. (ناظم الاطباء). مواضع و جایگاههای هجرت. (از اقرب الموارد). || فحش و سخنهای زشت. (ناظم الاطباء).[ مُ جَ ] (ع اِ) موضع هجرت. (ناظم الاطباء).[ مُ جِ ] (ع ص) کسی که از جایی به جایی رود و از زمینی به زمینی رود و هجرت کند. ج، مهاجرون. (ناظم الاطباء). مفارقت کننده از خانه و اقربا یعنی مسافر. (غیاث اللغات) (آنندراج). آنکه از وطن خود هجرت کند و آن را ترک گوید و در جایی دیگر مسکن گیرد. (ناظم الاطباء). - مهاجرنشین؛ سرزمین معمولاً غیرمتمدن که گروهی از متمدنان بالاخص اروپائیان در آن اقامت گزیده و به آبادی آن پرداخته باشند. || کسی که با حضرت محمد(ص) از مکه به سوی مدینه هجرت کرده باشد. (ناظم الاطباء). مسلمانانی که در عصر رسول(ص) از مکه به مدینه رفتند و در این شهر سکونت کردند: رسول کو و مهاجر کجا و کو انصار کجا صحابهٔ اخیار و تابع اخیر. ناصرخسرو. و رجوع به مهاجرین شود. - مهاجر و انصار؛ مکیان که با حضرت پیغمبر(ص) از مکه به مدینه آمدند و مقیم شدند و مدنیان که در مدینه به حضرت پیوستند.[ مُ جِ ] (اِخ) ابن ابی المثنی تجیبی، از بنی تجیب (درگذشته به سال ۹۱ هـ . ق.). رئیس شراة بود در اسکندریه. (از اعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۰۷۷).[ مُ جِ ] (اِخ) ابن ابی امیه. او به روزگار رسول(ص) و ابوبکر والی صنعا بود. (از یادداشتهای مؤلف).[ مُ جِ ] (اِخ) ابن عبداللََّه. والی یمامه بود در روزگار ابوبکر. (از عیون الاخبار ج ۱ ص ۱۷۷).[ مُ جِ ] (اِخ) لقب رجالی محمدبن ابراهیم است. (ریحانة الادب). رجوع به محمدبن ابراهیم شود.