معنی منهج

[ مَ / مِ هَ ] (ع اِ) راه پیدا و گشاده. مِنهاج. (منتهی الارب). راه راست و گشاده. (غیاث) (آنندراج). راه روشن. (دهار). راه فراخ. (مهذب الأسماء). راه روشن و طریقه و رسم و راه راست و گشاده. ج، مناهج. (ناظم الاطباء). مِنهاج. طریق واضح. ج، مَناهِج. (اقرب الموارد): دور فلکی یکسره بر منهج عدل است خوش باش که ظالم نبرد راه به منزل. حافظ. - منهج انی؛ مراد برهان انی است و آن عبارت از برهان و طریقهٔ استدلال از راه معلول جهت کشف علت است. رجوع به فرهنگ علوم عقلی سجادی ص ۱۲۳ و ۵۸۲ شود. - منهج صدیقین؛ مراد برهان صدیقین است و آن یکی از براهین اثبات صانع و ذات واجب و توحید خدای عالم است. رجوع به فرهنگ علوم عقلی ایضاً ص ۱۲۷ و ۵۸۲ شود. - منهج لمی؛ منهج اللمی، مراد برهان لمی است و آن روش استدلال از علت به معلول است، خلاف منهج انی. رجوع به فرهنگ علوم عقلی ایضاً ص ۱۳۰ و ۵۸۲ شود.