معنی مناطاة
7 بازدید
[ مُ ] (ع مص) با یکدیگر کاویدن. (مجمل اللغة). با یکدیگر نزاع کردن و ستم نمودن. || دو زن روباروی نشسته گروههٔ رشته پیش یکدیگر انداختن تا بافند جامه را. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات هم‌قافیه با «مناطاة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اة» برای سرودن شعر