معنی ملکتبخش
4 بازدید
[ مُ کَ بَ ] (نف مرکب) که مملکت و پادشاهی بخشد. که عظمت و بزرگی و فرمانروایی بخشد. ملک بخش : تراست ملک و تویی ملک دار و ملکت بخش ترا سزاست خدایی به هر زبان الحق. انوری (دیوان چ مدرس رضوی ص ۲۷۳).
کلمات همقافیه با «ملکتبخش»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «خش» برای سرودن شعر