معنی ملمع‌کار

[ مُ لَ مْ مَ ] (ص مرکب) شخصی است که تنگهٔ نقره و طلا را بر روی مس و آهن می چسباند. (برهان). مُذَهِّب. طلاکار. آنکه زراندود می کند. ملمع ساز. ملمع گر. (از ناظم الاطباء). || کنایه از مردم منافق و زراق و مکار و غدار هم هست. (برهان). کنایه از مکار و منافق. (آنندراج). ریاکار و منافق و خائن. (از ناظم الاطباء): وین جاهلان، ملمع کارند و منتحل زآن، گاه امتحان بجز از ممتحن نیند. خاقانی. از دام دورنگی این گرگ نهاد یوسف خوار و راکع پشت منافق و خشن پوش ملمع کار که به شب هزار میخی در گردن افکند و بامداد گریبان مجروح کند هیچ وجد و حالت نی. (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص ۹۴). - ملمع کار شیطانی؛ کنایه از مردمی باشد که باطل را در لباس حق جلوه دهند. (برهان) (آنندراج). باطل. در لباس حق جلوه دهنده. (انجمن آرا).