معنی ملایر

[ مَ یِ ] (اِخ) یکی از ولایات ثلاث است که در جنوب همدان و شمال بروجرد واقع است. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ۲۹۱). یکی از شهرستانهای استان پنجم و از نظر تقسیمات کشوری تابع فرمانداری کل همدان است. از شمال به شهرستان همدان و از جنوب به شهرستان بروجرد، از مشرق به شهرستان اراک و از مغرب به شهرستانهای نهاوند و تویسرکان محدود است. منطقه ای است سردسیر و بطور کلی خوش آب و هوا و سالم. مرتفع ترین کوه شهرستان در شمال شوسهٔ ملایر به اراک و شمال کمازان واقع و معروف به کوه لشکردر است که ۲۹۲۸ متر از سطح دریا بلندتر است. مهمترین رودخانهٔ شهرستان رودخانهٔ خرم آباد است که از شعب رودخانهٔ گاماساب به شمار می آید. محصول عمدهٔ این شهرستان غلات و گردو و انگور و سایر میوه ها و حبوبات است و از صادرات مهم آن کشمش، قیسی، گردو، چوب صنوبر، چوب گردو، پوست، پشم و کتیراست. معادنی که در کوههای این شهرستان وجود دارد عبارت است از زغال سنگ و سنگ سفید که در بلورسازی مصرف دارد و سنگ مرمر متوسط و طلا که در اراضی طجر دهستان سامن داخل خاک و شن دیده می شود. در اکثر قراء شهرستان زنان به بافتن قالی، قالیچه، جاجیم و گلیم اشتغال دارند که یکی از صادرات مهم شهرستان محسوب می گردد. شهرستان ملایر از ۵ دهستان تشکیل یافته و تقسیمات آن به شرح زیر است: ۱- دهستان حومه، ۵۲ آبادی. ۲- دهستان آورزمان، ۴۷ آبادی. ۳- دهستان ترک، ۵۰ آبادی. ۴- دهستان سامن، ۴۶ آبادی. ۵- دهستان کمازان، ۵۵ آبادی. بنابر آمار فوق شهرستان ملایر با احتساب شهر ملایر از ۲۵۱ آبادی تشکیل شده و در حدود ۰۰۰،۱۷۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵). و رجوع به نشریهٔ مؤسسهٔ آمار ایران و جغرافیای سیاسی کیهان صص ۳۹۰ -۳۹۲ و جغرافیای غرب ایران ص ۷۹ و نزهةالقلوب چ لیدن ص ۷۴ شود.[ مَ یِ ] (اِخ) مرکز شهرستان ملایر است که در جلگهٔ مسطحی بنا شده است. طول این شهر ۴۸ درجه و ۴۹ دقیقه و ۳۰ ثانیه از مبدأ گرینویچ و عرض آن ۳۴ درجه و ۱۷ دقیقه است و ۱۶۷۷ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. هوای آن معتدل است و در حدود ۲۵۴۳۲ تن سکنه دارد. از بناهای دیدنی شهر پارک ناصری است که بانی آن سلطان محمدمیرزا برادر عین الدوله و تاریخ بنای آن ۱۳۰۴ هـ . ق. است. این شهر، به علت آنکه شاهزاده دولت شاه یکی از پسران فتحعلی شاه اولین کسی بود که به فکر احداث آن افتاد، سابقاً دولت آباد نامیده می شد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵). و رجوع به مادهٔ قبل شود.