معنی ملانصرالدین

[ مُ لْ لا نَ رَدْ دی ] (اِخ) مردی افسانه ای نمونهٔ سادگی و گاهی بلاهت. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ملانصرالدین یا ملانصیرالدین و یا خواجه نصرالدین از مشاهیر ظرفاست. وی در لطیفه گویی بی نظیر بود و نوادر و لطایفی که بدو منسوب است مانند امثال سایره در السنه جاری است. به نوشتهٔ قاموس الاعلام ترکی با حاج بکتاش (متوفی ۷۳۸ هـ . ق.) و یا تیمور لنگ (متوفی ۸۰۷ هـ . ق.) و یا ملوک سلاجقهٔ روم معاصر بود و در نزدیک آق شهر از توابع قونیه از شهرهای روم شرقی، موضعی است که با قفل بزرگی مقفل شده و گویند که قبر ملانصرالدین است. ملانصرالدین ظاهراً شخصیتی افسانه ای است و از تخلیط نام چند تن از هزل گویان و لطیفه پردازان به وجود آمده است. رجوع به ریحانة الادب چ ۲ ج ۶ ص ۱۷۹ و قاموس الاعلام ترکی شود. کنایات و امثالی که دربارهٔ او ساخته اند نمونه ای از سادگی و ظرافت طبع اوست. - امثال: ملانصرالدین است سر شاخه نشسته بیخش را اره می کند. ملانصرالدین است، صد دینار می گیرد سگ اخته می کند، یک عباسی می دهد حمام می رود.