معنی ملآن

[ مَ ] (ع ص) (از «م ل ء») پر. مَلأی ََ و مَلآنة مؤنث و گویند: دلو ملأی و کوز ملآن ماء. ج، مِلاء. (از منتهی الارب)؛ کوز ملآن ماء؛ کوزهٔ پر از آب. ج، ملاء. و فی الحدیث: لیس شی ء ابغض الی اللََّه عزوجل من بطن ملآن. (ناظم الاطباء). پر. و گویند: «فلان ملآن من الکرم». (از اقرب الموارد). پرکننده و مجازاً به معنی پر. (غیاث): مایهٔ هر هنری و اصل هر شجاعتی ایشانند و از نعت و منقبت ایشان قرآن ملآن است و اخبار بی نهایت و اشعار بسیار. (کتاب النقض ص ۴۷۸). || زکام دیده. مَلأی ََ و ملآنة مؤنث آن. ج، مِلاء . (از اقرب الموارد).