معنی مغیریه

[ مُ ری یَ ] (اِخ) فرقه ای باشند از غلات شیعه که اصحاب مغیرةبن سعیدند. (از الانساب سمعانی). یاران مغیرةبن سعید عجلی هستند و گویند حق تعالی جسم است بر صورت انسان و بر سرش تاجی است از نور و قلب او سرچشمهٔ حکمت است. (از تعریفات جرجانی). از فرق غلات که بعد از امام زین العابدین و امام محمد باقر، مغیرةبن سعید عجلی را امام می پنداشتند و انتظار ظهور محمدبن عبداللََّه بن حسن بن امام حسن را به عنوان مهدی داشتند. مغیرة در آخر کار ادعای نبوت کرد و خالدبن عبداللََّه قسری او را کشت. (خاندان نوبختی ص ۲۶۴). اصحاب مغیرةبن سعید، ملقب به ابتر کثیرالنواء، و آنان را ابتریه نیز گویند و آنان فرقه ای از فرق پنجگانهٔ زیدیه باشند. (بیان الادیان). فرقه ای از مشبهه، منسوب به مغیرةبن سعید عجلی. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). اصحاب مغیرةبن سعد عجلی اند که گویند خدای جسم است بر صورتی از مرد، از نور و بر سر او تاجی است از نور، و قلب او منبع حکمت است و موقعی که بر آن شد که جهان را آفریند، به اسم اعظم سخن گفت. (از کشاف اصطلاحات الفنون از فرهنگ علوم نقلی تألیف سجادی). و رجوع به مغیرةبن سعید و کشاف اصطلاحات الفنون و خاندان نوبختی و ترجمهٔ فارسی الفرق بین الفرق صص ۴۹-۵۰ شود.