معنی مغفرة

[ مَ فِ رَ ] (ع مص) آمرزیدن. (المصادر زوزنی) (دهار) (ترجمان القرآن) (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جرجانی آرد: مغفرة آن است که شخص قادر، کار زشت زیردست خود را بپوشاند و اگر بنده عیب مولای خود را از خوف عتاب وی بپوشاند عمل آن بنده را مغفرت نگویند. (تعریفات): {/Bأُولََئِکَ یَدْعُونَ إِلَی اَلنََّارِ وَ اَللََّهُ یَدْعُوا إِلَی اَلْجَنَّةِ وَ اَلْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ . ۳۱-۴۲۲:۲۲۱/}(قرآن ۲/۲۲۱). {/Bأُولََئِکَ اَلَّذِینَ اِشْتَرَوُا اَلضَّلاََلَةَ بِالْهُدی ََ وَ اَلْعَذََابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَمََا أَصْبَرَهُمْ عَلَی اَلنََّارِ. ۱-۱۲۲:۱۷۵/}(قرآن ۲/۱۷۵).{/B قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَیْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ یَتْبَعُهََا أَذیً وَ اَللََّهُ غَنِیٌ حَلِیمٌ . ۱-۱۳۲:۲۶۳/}(قرآن ۲/۲۶۳).[ مُ فِ رَ ] (ع ص) بز کوهی ماده بابچه. ج، مغفرات. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). ماده بز کوهی بابچه. (از اقرب الموارد). و رجوع به مُغفِر شود.[ مِ فَ رَ ] (ع اِ) زره خود که زیر کلاه پوشند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مِغفَر. ج، مغافر. (اقرب الموارد). و رجوع به مغفر شود.