معنی مغبور
4 بازدید
[ مُ ] (ع اِ) نوعی از صمغ که از درخت عرفط و رمث یا ثمام برآید. (منتهی الارب). نوعی از صمغ که از درخت ثمام و عشر و رمث برآید. (ناظم الاطباء). لغتی است در مُغثور. (از اقرب الموارد). و رجوع به مغثور شود.[ مَ ] (اِ) بغپور. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). صورتی از بغپور و فغفور: البغبور؛ هوالملک الاعظم و انما سمی البغبور و معناه ابن السماء و نحن نسمیه المغبور. (اخبار الصین و الهند ص ۲۰، یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به فغفور شود.
کلمات هم‌قافیه با «مغبور»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ور» برای سرودن شعر