معنی معنوی بخارایی

معنی واژه معنوی بخارایی

4 بازدید
[ مَ نَ یِ بُ ] (اِخ) از شاعران عهد سامانیان و اوایل غزنویان بوده است. او راست: هرچه آن بر تن تو زهر بود بر تن مردمان مدار تو نوش ندهی داد، داد کس مستان انگبین خر مباش و زهرفروش. و رجوع به لباب الالباب چ سعید نفیسی ص ۲۶۴ و مجمع الفصحا ج ۱ ص ۵۱۰ شود.
[ مَ نَ یِ بُ ] (اِخ) خواجه عبداللطیف، از اولاد خواجه عبیداللََّه احرار بود و در نظم اسرار طریقهٔ مولوی معنوی می پیمود. او راست: نی به شیخ اندر نسب نی در برهمن می رسم زادهٔ چاک گریبانم به دامن می رسم. (از صبح گلشن ص ۴۳۱).
راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید