معنی معقود

[ مَ ] (ع ص) بسته و بند کرده و گره کرده. (ناظم الاطباء). بسته. بسته شده. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): چنانکه خنصر و بنصر بر عقد یا حی یا قیوم بسته می دارد، انملهٔ وسطی را به ذکر مجلس معلی معقود می گرداند. (منشآت خاقانی چ محمد روشن ص ۳۰۶). فتح و نصرت بر اعداء دولت و دین، به لوای او معقود باد و سایهٔ همایونش بر همهٔ جهانیان ممدود. (جهانگشای جوینی ج ۱ ص ۲). احمداللََّه تعالی که به ارغام حسود خیل بازآمد و خیرش به نواصی معقود. سعدی. || برقرار و ثابت و استوار. || طاق عمارت بنا کرده شده. || عهد و میثاق بسته شده. (ناظم الاطباء). || مجسمه و آن شیرهٔ بهی و امثال آن است که با جوشاندن به قوام آرند با شکر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا): روزی یکی از دوستان او، او را معقودی ساخته به هدیه آورد. (ابوالفتوح ج ۵ ص ۶۰).و رجوع به مجسمه شود. || سطبرشده. بسته . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). سفت شده : و اهل بابل یسمون القطران المعقود هکذا زفتاً. (ابن البیطار، یادداشت ایضاً). - باء معقود؛ باء فارسی. پ. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - بناء معقود؛ خانه ای که در آن گرههای خمیده باشد مانند در و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج). خانه ای که در آن عقدهایی باشد که بسته می شوند مانند درها و جز آن. (ناظم الاطباء). خانه ای که در آن عقد یعنی طاقهای خمیده باشد مانند درها. (اقرب الموارد). - جیم معقود؛ جیم فارسی. چ. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). - کاف معقود؛ کاف فارسی. گاف. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). || ما له معقود؛ نیست مر او را رأی ثابت و استواری. (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). - معقوداللسان؛ بسته زبان. (ناظم الاطباء). || نزد محاسبان عبارت است از عدد اصم که آن را جذر اصم نیز گویند و آن عددی است که آن را جذر تحقیقی نباشد بلکه جذر آن تقریبی بود مانند دو و سه. (از کشاف اصطلاحات الفنون).