معنی معقر

[ مِ قَ ] (ع ص) سرج معقر؛ زین که ستور را پشت ریش کند. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || رجل معقر؛ مرد که خسته گرداند شتر را از مانده کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).[ مُ قِ ] (ع ص) مرد بسیار آب و زمین و باسامان. (منتهی الارب). مرد دارای بسیار آب و زمین و عقار. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || زین و پالان که پشت ریش کند ستور را. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).[ مَ قَ ] (اِخ) رودباری است به یمن. از آن است احمدبن محمدبن جعفر استاد مسلم. (منتهی الارب). رودباری است در یمن. (ناظم الاطباء). وادیی است در یمن در نزدیکی زیبد. (از معجم البلدان).