معنی معق

[ مَ / مَ عَ / مُ عُ ] (ع اِ) مَغ. ج، امعاق. جج، اماعق، اماعیق. (منتهی الارب) (از آنندراج). مغ و ژرف و عمق. (ناظم الاطباء). مقلوب عمق است. ج، امعاق، اماعق، اماعیق. (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). || کرانهٔ دشت دور و دراز. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || دوری. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).[ مَ ] (ع اِ) شراب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). شراب سخت تیز. (آنندراج). || (اِمص) بدخویی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). || تباهی معده. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).[ مَ / مُ ] (ع اِ) زمین بی گیاه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).[ مَ ] (ع مص) بردن سیل همه را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || به شدت نوشیدن. || تباه شدن معده. || عمیق شدن چاه. (از اقرب الموارد).[ مُ عِ ق ق ] (ع ص) مادیان باردار، لغتی است ردی. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).