معنی معطر کرمانی
5 بازدید
[ مُ عَ طْ طَ رِ کِ ] (اِخ) محمد مهدی بن محمد شفیع، از عارفان قرن سیزدهم هجری است. وی از شاگردان میرزا محمد تقی کرمانی بود و از میرزا محمد حسین ملقب به رونق علیشاه اجازه گرفته بود. به امر پادشاه قاجار به پایتخت آورده شد و به سعایت بدخواهان مورد خشم واقع گردید و بعد از یک هفته به سال ۱۲۱۷ هـ . ق. درگذشت. این رباعی از اوست: زنهار دلا به دهر مایل نشوی وزحق نشوی نفور باطل نشوی در عالم بیوفا که خواب است و خیال یک لحظه ز ذکر دوست غافل نشوی. و رجوع به ریاض العارفین ص ۳۰۵ شود.
کلمات هم‌قافیه با «معطر کرمانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر