معنی معصوم تبریزی
4 بازدید
[ مَ مِ تَ ] (اِخ) از شاعران معاصر صاحب تذکرهٔ نصرآبادی (قرن یازدهم) است و جد او حاجی باقر دراز تبریزی از تجار معروف بود. وی گاهگاهی به سفر هند می رفت. از اوست: ساغر می چون به کف می گیرد آن ماه تمام هاله می افتد به گرد عارضش از خط جام بس که گردیده ست در گلشن فضای عیش تنگ می شود آزاد هر مرغی که می افتد به دام. (از تذکرهٔ نصرآبادی ج ۱ ص ۱۳۵). و رجوع به صبح گلشن ص ۴۳۰ شود.
کلمات هم‌قافیه با «معصوم تبریزی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «زی» برای سرودن شعر