معنی معبده

معنی معبده

6 بازدید
[ مَ بَ دَ ] (ع اِ) جِ عبد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اسم جمع عبد. (اقرب‌ الموارد).
[ مُ عَ‌بْ بَ دَ ] (ع ص) کشتی قير ماليده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
[ مَ بَ دَ ] (از ع، اِ) عبادتگاه. معبد: گر درآييم ای رهی در بتکده‌ بت سجود آرد به ما در معبده.مولوی. اين خواجه را چاره مجو بندش منه پندش مگو کانجا که افتاده‌ست او نی مفسقه نی معبده‌ست. مولوی. چون ساقی ما ريخت بر او جام شرابی‌ بشکست در صومعه کاين معبده تا کی. مولوی. بی تو در صومعه بودن بجز از سودا نيست‌ زآنکه تو زندگی صومعه و معبده‌ای. مولوی (کليات شمس چ فروزانفر ج‌6ص‌2859). و رجوع به معبد شود.

کلمات هم‌قافیه با «معبده»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ده» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید