معنی مظلم

[ مُ لِ ] (ع ص) يوم مظلم؛ روز بسيارشر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم‌ الاطباء) (از محيط المحيط) (از اقرب‌ الموارد). || تاريک. (مهذب الاسماء) (غياث). شب تاريک. (آنندراج). بسيار تاريک و ظلمانی. (ناظم الاطباء). تار. تاری. تاريک. ظلمانی. داج. مدلهم. تيره. (يادداشت‌ به خط مرحوم دهخدا): محسوس نيستند و نگنجند در حواس‌ نايند در نظر که نه مظلم نه انورند. ناصرخسرو. هوای تو به من بر کرد خواهد زمانه مظلم و آفاق مغبر. مسعودسعد (ديوان چ ياسمی ص‌196). دل من تنگ کرد و مظلم کرد وحشت آز و ظلمت افلاس.مسعودسعد. به پيش نور ضمير تو ملک را مظلم‌ به نزد حل بيان تو چرخ را مبهم. مسعودسعد. چاه مظلم گشت ظلم ظالمان‌ اينچنين گفتند جمله عالمان.مولوی. || امر مظلم؛ کار مشتبه که راه درآمد در آن‌ معلوم نشود. || شعر مظلم؛ موی سخت‌ سياه. || نبت مظلم؛ گياه تازه و سبز که به‌ سياهی زند. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم‌ الاطباء) (از محيط المحيط) (از اقرب‌ الموارد). || آن که در تاريکی داخل ميشود و در تاريکی ميرود. ج، مظلمون. || بسيار ستم و بدبخت. (ناظم الاطباء).[ مُ ظَ لَ ] (ع اِ) کرکس. || زاغ. || گياه در زمينی روئيده که پيش از اين‌ باران نرسيده آن را. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از محيطالمحيط). گياه در زمين بی‌باران. (ناظم الاطباء).