معنی مطوعه

معنی مطوعه

3 بازدید
[ مُ طَوْ وِ عَ ] (ع ص) آنان که به طوع‌ جهاد کنند بی‌آنکه واجب گردد بر ايشان. (منتهی الارب) (آنندراج) (غياث) (ناظم‌ الاطباء) (از اقرب الموارد). کسانی که بخودی‌ خود به غزو روند. ج، مطوعون. (مهذب‌ الاسماء). نام مسلمانان و داوطلبان جهاد در جنگهای صليبی به روزگار ايوبيان. سپاهيان‌ داوطلب مقابل مرتزقه. داوطلب. (يادداشت به‌ خط مرحوم دهخدا):

کلمات هم‌قافیه با «مطوعه»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «عه» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید