معنی مصطفی عبدالرازق

[ مُ طَ فا عَ دُرْ را زِ ] (اِخ) ابن حسن‌بن احمد عبدالرازق (1302 - 1366 هـ . ق.). از محققان در فقه و ادب بود به وزارت اوقاف مصر و سپس به رياست‌ الازهر رسيد. از محضر شيخ محمد عبده‌ کسب علم کرد و پس از پايان تحصيلات در الازهر در پاريس و ليون بتحصيل علم‌ پرداخت. مردی دانشمند و موقر و فروتن و متفکر بود و آثاری بسيار از او برجاست، از آن جمله است: 1 -تمهيد لتاريخ فلسفه‌ الاسلاميه. 2 -الدين و الوحی و الاسلام. 3 - البهاء زهير. و بسياری کتابهای منتشر نشده‌ مانند کتابی در منطق و کتابی در تصوف و کتابی در فصولی از ادبيات. وی در قاهره در سمت رياست الازهر درگذشت. (از اعلام‌ زرکلی).