معنی مصاليان
4 بازدید
[ مِ ] (اِخ) از فرقه‌های نصاری. اين فرقه روحانيان جهانگرد دريوزه‌گر بودند و نوعی درويش عيسوی شمرده می‌شدند و فساد اخلاق بسيار در زير پردهٔ زهد ظاهری نهان داشتند و به حکم سمت و شغلی که داشتند داخل خانهٔ عيسويان می‌شدند و مرتکب فحشا و منکر می‌گشتند. اين فرقه به روزگار خسروپرويز در ايران از فرقی شمرده می‌شدند که قابل تعقيب و زجر بودند. (از ترجمهٔ ايران در زمان ساسانيان چ 2 ص511 و چ 1 ص347).
کلمات هم‌قافیه با «مصاليان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر