معنی مشک چوپان

[ مُ کِ ] (ترکيب اضافی، اِ مرکب)۳ گياهی است علفی و يکساله، از تيرهٔ اسفناجيان دارای ساقه و شاخه‌های راست به‌ ارتفاع 25 تا 60 سانتيمتر که در نواحی‌ بحرالروم (مديترانه) و غالب نقاط ايران‌ ميرويد. اين گياه به رنگ سبز مايل به زرد با دمبرگ دراز و گلهايی مجتمع بصورت خوشهٔ دراز در کنارهٔ برگها دارد. دانه‌اش تقريباً کروی و صاف است. سرشاخه‌های گل‌دار اين‌ گياه بعلت دارا بودن اسانس بوی مخصوص‌ دارند. مشک چوپان در طب عوام بعنوان‌ خلطآور مصرف ميشود و برای آن اثر ضد تشنج و نيرو دهنده و تسکين‌دهندهٔ {P(1) -ديلم‌گُله؛ زلف مرغول و سياه، مرکب از «ديلم» (مردم ديلمان که به سياهی و مرغولی موی شهرت دارند) +«گله» (زلف). P}{P(2) -از جهت رنگ نيز ايهام دارد که به رنگ مشک درآمده است. P} {P(3) .(لاتينی) (?) syrtob muidoponehC - P}{$20964$}ضيق‌النفس ذکر شده است. مسک‌الجن. شقر. مشک‌داش. نزله اوتی. ارطا. ماسيا. ارطامسيا. (فرهنگ فارسی معين).