معنی مشتفشار

[ مُ تَ ] (ن‌مف مرکب، اِ مرکب) مشت‌افشار باشد که طلای دست‌افشار باشد. (برهان). مشت‌افشار. (جهانگيری) (آنندراج). طلای دست‌افشار. (ناظم‌ الاطباء): و اما ما ذکر فی اللؤلؤ من‌ الرطوبه... و ليس يعنی بها نقيض اليبوسه حتی‌ يتعجب منها کما تذکر الفرس فی الذهب‌ المشتفشار۲. (الجماهر بيرونی يادداشت به‌ خط مرحوم دهخدا). و رجوع به‌ مشت‌افشار شود. || فشرده و آب‌گرفته با مشت. (يادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به مشت‌افشار شود. || شراب‌ جهودی، يعنی شراب پيش‌رس. (برهان) (از ناظم الاطباء): ابعث الی بعسل من عسل‌ خلار من النحل الابکار من المشتفشار الذی‌ لم تمسه نار. (از کتاب حجاج به بعض عمال‌ خود به فارس، يادداشت به خط مرحوم‌ دهخدا).