معنی مستمطر

[ مُ تَ طِ ] (ع ص) نعت فاعلی از استمطار. باران خواهنده از خداوند. (از اقرب الموارد). || مکان و زرعی که نیازمند باران باشد. || طالب نیکویی و خیر. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || آنکه از باران به پناهگاه خویش پناه برد. (از اقرب الموارد). || خاموش. (از منتهی الارب). ساکت. (از اقرب الموارد). رجوع به استمطار شود.[ مُ تَ طَ ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی و اسم زمان و مکان از استمطار. رجوع به استمطار شود. || جای پیدا و نمایان. (منتهی الارب). موضع ظاهر و بارز و منکشف. || مطمع و مورد انتظار: إنک للخیر مستمطر. (از اقرب الموارد).