معنی مستئم
5 بازدید
[ مُ تَ ءِم م ] (ع ص) مستأمم. نعت فاعلی از مصدر استیمام. || مادرگیرنده. (منتهی الارب). کسی را به مادری گیرنده. (اقرب الموارد). || کسی را به امامت و پیشوایی برگزیننده. (اقرب الموارد). رجوع به استئمام و استیمام شود.
کلمات همقافیه با «مستئم»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ئم» برای سرودن شعر