معنی مستأکل
5 بازدید
[ مُ تَ ءْ کِ ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استیکال. آنکه چیزی را برای خوردن می گیرد. (ناظم الاطباء). || گیرندهٔ مال ضعفا. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استئکال و استیکال شود.
کلمات هم‌قافیه با «مستأکل»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «کل» برای سرودن شعر