معنی مستأرضة
6 بازدید
[ مُ تَ ءْ رِ ضَ ] (ع ص) مؤنث مستأرض که نعت فاعلی است از مصدر استیراض: ودیة مستأرضه؛ نهال خرما که نو بر زمین رسته باشد. (منتهی الارب). || قرحهٔ ریمناک شده و فاسد گشته. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || زمین پاکیزه شدهٔ خوش آیند در چشم. (ناظم الاطباء). رجوع به مستأرض و استیراض شود.
کلمات هم‌قافیه با «مستأرضة»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ضة» برای سرودن شعر