معنی مرعزی

[ مِ عِ زا / مَ عِ زا / مِ عِ زْ زا / مَ عِ زْ زا ] (ع اِ) به معنی مرعز است که پشم بز باشد. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به مرعز شود. و بُزیون و سندس را از مرعزی کنند. (یادداشت مرحوم دهخدا). مرحوم دهخدا در دو بیت زیرین از ناصرخسرو: همچنین دایم نخواهد ماند برگشت زمان موی جعدت ششتری و روی خوبت مرغزی بی گمان شو زانکه روزی ابر دهر بی وفا برف بارد باهم بر آن شاهسپرم مرغزی. کلمهٔ مرغزی بیت اول را (در حواشی دیوان ص ۶۸۲) به مرعزی تصحیح و مصراع را چنین حدس زده است: ظاهراً: همچنین ... روی خوبت ششتری و موی جعدت مرعزی. و این صورت تصحیح شدهٔ بیت را در یادداشتی برای لغت نامه شاهد لغت «مرعزی» آورده است. اما با توجه به اینکه کلمهٔ «مرغزی» خود در تداول منسوب به «مرغز» و به همان معنی مرغز یعنی پشم نرم بز آمده است لذا صورت مضبوط در چ مرحوم تقوی درست می نماید و با «مرغزی» بیت دوم که به معنی منسوب به مرغز و مرو است سبب تکرار قافیه نمیشود. از طرف دیگر در چ جدید دیوان ناصرخسرو (دیوان چ مینوی - محقق ص ۴۲۰) بیت اول چنین ضبط شده است: همچنین دانم نخواهد ماند برگشت زمان موی جعدت عنبری و روی خوبت قرمزی. که این ضبط با اندک تغییری در حاشیهٔ چ مرحوم تقوی نیز آمده است و در این صورت شعر شاهد لغت مورد نظر ما نیست.