معنی مرجز

[ مُ رَجْ جَ ] (ع ص) کسی که برایش شعری در بحر رجز خوانده شده. (فرهنگ فارسی معین). رَجَّزَهُ؛ انشده ارجوزة. (متن اللغة). نعت مفعولی است از ترجیز. رجوع به ترجیز شود. || قسمی از سه گونه نثر است که عبارتند از مرجز و مسجع و عاری یا مرسل. نثر مرجز آن است که کلمات دو جمله یا دو عبارت به ترتیب با یکدیگر هم وزن و هم آهنگ باشند، اما در سجع یکسان نباشند، مثلاً این نمونه: خیال ناظم بی تصور قامت دلربائی ناموزون است، و قیاس ناثر بی تمسک کاکل مومیائی نامربوط. رجوع به فرهنگ نظام و آنندراج و غیاث اللغات شود.[ مُ رَجْ جِ ] (ع ص) ارجوزه خواننده. (ناظم الاطباء). نعت فاعلی است از ترجیز. رجوع به ترجیز شود.