معنی مراوه تپه

معنی مراوه تپه

6 بازدید
[ مُ وِ تَ پْ پِ ] (اِخ) قصبهٔ مرکزی بخش مراوه تپهٔ شهرستان گنبدقابوس است. در ۱۴هزارگزی شمال شرقی گنبدقابوس و ۱۴۴هزارگزی بجنورد، در منطقهٔ کوهستانی معتدل هوائی واقع و دارای ۳۰۰۰ تن سکنه است. آبش از رودخانهٔ اترک تأمین می شود و محصولش غلات، حبوبات، پنبه، صیفی، لبنیات، میوه جات و شغل مردمش زراعت، گله داری، کسب و صنایع دستی زنان قالیچه و گلیم بافی و نمدمالی است. این قصبه در حدود ۳۰۰۰ گز با مرز فاصله دارد. سکنهٔ قراء کوچک، قره کول، قره دوغ، قرقه، قره قاشلی، قره جیق، یکه چنار، گواندر، قرقه سر، قرناولی، پالچقلی، بسطام دره، یکه توت، داغ دالی، ساری قیمش، قره دام، یازگلدی جزء آمار مراوه تپه منظور شده است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).

کلمات هم‌قافیه با «مراوه تپه»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «په» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید