معنی مرادبخش
4 بازدید
[ مُ بَ ] (نف مرکب) به آرزورسان. که مراد و حاجت و تقاضای دیگران را برآورده سازد: مرادبخشا در تو گریزم از اخلاص کزین خراس خسیسان دهی خلاص مرا. خاقانی. هزار جهد بکردم که یار من باشی مرادبخش دل بی قرار من باشی.حافظ.[ مُ بَ ] (اِخ) از سلاطین مغول (بابری) هند است و در ۱۰۶۸ هـ . ق. به حکمرانی گجرات هندوستان رسید. رجوع به سلسله های اسلامی ص ۳۰۵ شود.
کلمات هم‌قافیه با «مرادبخش»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «خش» برای سرودن شعر